K-Fashion : Koreaanse Modetrends

Als je een modefanaat bent, ben ik er zeker van dat je onderweg hebt gehoord van de "Big 4", de wereldwijde modesteden, wat betekent dat deze grote steden een aanzienlijke invloed hebben op internationale modetrends. Daarnaast zijn het ook de plaatsen waar ontwerp, productie, detailhandel, evenementen en shows, allemaal gerelateerd aan mode, de groei van hun economie genereren en stimuleren.

Traditioneel zijn deze vier grote modesteden tegenwoordig Milaan, Parijs, Londen en New York.

Maar ik durf te wedden dat er in de komende jaren veranderingen zullen plaatsvinden in deze lijst. Op dit moment ontstaan er modcentra over de hele wereld met het potentieel, de capaciteit en invloed om deze vier modegiganten uit te dagen. Onder hen bevinden zich Tokio, Rome, Buenos Aires en, een van de sterren van dit artikel, Seoel in Zuid-Korea.

Maar voordat we ingaan op wat het nu is, laten we teruggaan naar het allereerste begin.

Geschiedenis van de Koreaanse mode

Als we teruggaan naar de Joseon-periode, tussen 1392 en 1897, waren hanboks de algemene modetrend. Om de hanbok eenvoudig te beschrijven, bestaat deze hoofdzakelijk uit een blouse en wijde onderkleding. Broeken voor mannen en rokken voor vrouwen. In die tijd was er niet veel keuze in kleding en was de hanbok het hoofditem. Hoewel het de enige keuze was, kende de hanbok verschillende variaties, waarbij elitefamilies en welgestelde mensen een duurdere versie droegen en het contrast met de lagere klasse duidelijk was.

De jaren 1910 tot 1945 waren moeilijk voor Zuid-Korea omdat dit de jaren van de Japanse bezetting waren waarin ze van hun cultuur werden beroofd. Onder controle van buitenlandse machten werd de hanbok verboden als middel om Zuid-Koreanen te onderwerpen aan hun cultuur. Onder invloed van de Japanners en hun modetrends moesten Koreaanse mannen pakken dragen en vrouwen broeken. Accessoires werden ook gebruikelijk toen mannen hoeden gingen dragen en vrouwen af en toe een handtas. Make-up was ook een fenomeen voor vrouwen, waarbij rode lippenstift het meest invloedrijk was.

Na de Koreaanse Oorlog, tussen 1945 en 1950, kende Zuid-Korea extreme armoede. Omdat de gevolgen van de oorlog het land met weinig of geen middelen achterlieten, moesten Zuid-Koreanen zich aanpassen en gebruikmaken van KJP-mode of 구제품 (ku-je-pum), wat in het Engels "relief supply" betekent, als hun kledingstijl. Omdat het een gevolg van de oorlog was, waren militaire uniformen ook in overvloed, waardoor ze ook een bron van kleding en stijl vormden.

Ook in deze tijd maakte de traditionele hanbok een comeback na het verbod tijdens de Japanse bezetting. Met het einde van de oorlog kregen Zuid-Koreanen hun vrijheid terug om hun traditionele kleding te dragen.

Tegenwoordig, ondanks de evolutie en innovaties in mode in de afgelopen jaren, is de hanbok nog steeds zichtbaar. Zuid-Koreanen dragen het nog steeds tijdens feestdagen zoals Thanksgiving en het maanjaar, en bij belangrijke evenementen zoals bruiloften. En hoewel het traditionele kleding is, geniet de hanbok internationale bekendheid en wordt het absoluut geliefd door buitenlanders vanwege de Hallyu-golf en de beroemde Koreaanse historische drama's die deze aandacht hebben getrokken.

Van 1950 tot heden heeft de mode en de stijl van de hanbok een betere toekomst gekend.

Hoewel ze in de jaren 50 nog steeds met armoede worstelden, begonnen modeontwerpers naam te maken en vond de eerste Zuid-Koreaanse modeshow plaats in 1956 in het Bando Hotel door modeontwerpster Nora Noh, die tegenwoordig wordt beschouwd als een van de grondleggers van de Koreaanse mode.

Met het ontwaken van hun hart voor mode en design kwam de opkomst van modeontwerpers. Met deze ontwikkeling werd een van de bekendste gebieden van Seoel, Myeongdong, het epicentrum van mode, trends en stijlen. Kort daarna vulde Myeongdong zich geleidelijk met ontwerpers en hun visie op mode.

De jaren 60 waren de ware herstructurering van de Zuid-Koreaanse mode en het begin van de trends. Terwijl de arbeidskrachten langzaam aan de slag gingen, begonnen stylisten kleding te produceren die meer nadruk legde op mobiliteit en comfort. Voor vrouwen werden dankzij zangeres Yoon Bok Hee de minirokken erg populair. Met haar kwam ook de make-up, en vrouwen gingen zich meer dan ooit opmaken.

De jaren 70 en daarna ontwikkelde de Zuid-Koreaanse mode zich ongeveer op dezelfde manier als elders. Ze kenden ook de glorie van doorzichtige broeken met oorbellen in hoepelvorm en grote zonnebrillen in de jaren 70. Ze gebruikten mode ook om creatief te rebelleren tegen de traditionele en strenge overheidsopvoeding door gedurfde kleding te dragen.

Zuid-Korea kende ook de fase van wijdvallende broeken en kettingmode in de jaren 80, onder invloed van disco die het hele land bereikte. Er ontstonden ook heldere kleuren en make-up, waarbij vrouwen zich meer casual kleedden met jeans en T-shirts.